De Pabo

Als ik in één woord mijn PABO studie moet omschrijven zou ik zeggen: gemakkelijk.

Ja, ik wind er geen doekjes om. Ik vond het makkelijk. Zo makkelijk, dat ik op donderdags (en soms ook op andere dagen) op stap ging, tijdens bij PABO studie nog anderhalf jaar een andere studie in de avond volgde, verkering had en veel werkte bij de naschoolse opvang.
Als ik terugdenk aan mijn PABO (van 2008-2012), was het vooral erg gezellig, heb ik leuke vriendinnen overgehouden aan deze tijd en vond ik de stage geweldig.

De lessen op de PABO vond ik te klassikaal, te veel uitleg over dingen die ik zelf ook kon lezen (in de boeken, die ik heel trouw aanschafte aan het begin van het jaar, maar nu dus nooit gebruikte omdat alles in de lessen verteld werd) en veel lessen kreeg waarvan ik niets kon gebruiken in de praktijk. Zo zijn mij de lessen handvaardigheid echt bij gebleven. Zo mochten wij elkaar tijdens een dubbel uur handvaardigheid ‘draperen met doeken‘. Weet jij wat dat is? Draperen is stof in losse plooien ergens over heen leggen. Of, wat dacht je van de lessen ‘krijtbord tekenen en schrijven?’

Waar ik altijd erg naar uitkeek, waren mijn stages. Het fijne aan de PABO is dat je vanaf het eerste moment de klas in gaat en jeetje wat heb ik daar toch veel van geleerd. In het eerste en tweede jaar liep ik stage op verschillende scholen, in verschillende wijken, in verschillende leeftijdscategorieën. In mijn derde jaar koos ik ervoor om mij te specialiseren in het Jonge Kind en ging ik stage lopen in groep 1/2 bij Tanja. Wat was dit ontzettend leuk! Elke week één of twee keer in de week de klas in, lessen draaien en meedenken met alles wat er komt kijken bij groepsleerkracht zijn.
Wist je trouwens dat Tanja en ik na mijn stage vriendinnen zijn geworden en samen bij het HCO hebben gewerkt?

Afgelopen donderdag was ik bij de opnames van Leraar in de Zon. Voor de camera werden wat studenten geïnterviewd over de PABO en mochten zij in één woord vertellen wat zij van de PABO vonden. Het filmpje komt snel online, maar ik ben erg nieuwsgierig naar jouw woord.
Stiekem hoop ik wel, dat jouw woord positiever is dan mijn woord en dat de PABO na mijn tijd goed veranderd is. Want ik vind het vak van de leerkracht nog steeds wel één van de mooiste beroepen (zie mijn vorige post) en daar hoort ook een uitdagende, goede studie bij toch?

Als jij de PABO mag omschrijven in één woord. Wat zou jij zeggen?

In 2011 kreeg ik van deze te leuke meiden een verrassingsoptreden op mijn 21e verjaardag!
Ja, dat durven PABO studenten wel hoor! 😉
Terug in de tijd met Nathalie (links) en Marjolein (rechts)
Deze twee leuke meiden zijn nu juf én moeder! #trots
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *